Ne kadar zaman orada öylece kaldığını kestiremedi adam.Farkına varmadan hızla doğruldu.Uyumuş olduğunu anladı.Gözlerini uykulu uykulu açıp kapadı.Soğuktan ve uyuyup kaldığı pozisyondan dolayı heryeri ağrıyordu.Ağrıyan yerlerine götürdü ellerini.Dizleri beli boynu tutulmuştu.İnleyerek yavaş yavaş yürümeye başladı odanın içinde.Karnı acıkmıştı,susamıştı.Mutfağa yöneldi.Dolabı açtı,önce ki akşamdan kalma yemeklere isteksizce baktı.Kapattı dolabın kapağını.Uzandı raftan bir bardak aldı,masanın üzeri

Odanın kapısı açıktı,içeri girmekte tereddüt etti.önce fenerin yardımıyla odaya göz gezdirdi.Kimse yok mu diye sordu hafifçe.Biliyordu sorusunun cevapsız kalacağını ama yine de bir umutla her seferinde tekrarlıyordu bu soru cümlesini.İçeri girdi,ilk işi pencereden dışarı bakmak olmuştu.Perdeleri sıkı sıkı kapalı olan odanın penceresinden dışarı baktı.Taİkinci kata geldiğinde kapılardan birinin açık olmasını umudediyordu ki koridorun sonunda solda bir odanın önünde oda servisinin temizlik arabası

Karanlık koridorda elinde ki fenerin ışığıyla ilerlemeye başladı kadın.Merdivenlerin başına geldiğinde durakladı bir an,hala yaşadıklarının bir kabus olup olmadığına karar verememişti.Dudağını ısırdı,ortalıkta nefesinden başka hiçbir ses yoktu. Yardım isteyip istememek konusunda kararsızdı.Şehir kötü bir güç tarafından ele geçirilmiş gibiydi,uzaylılar evet evrende yalnız olmadıkları konusunda inançları vardı kadının.Ama neden ben diye düşündü.Bazı anlarda süper egosu tavan yapar,kendisinin düny

Yoğun iş günün ardından kendi geliştirdikleri sadece kendilerinin bildiği ve anladığı sevgi harfleriyle 'seni seviyorum' diyerek kapattı kadın bilgisayarını.Başını sağ omuzuna doğru eğdi,yüzünde sadece sevdiği adama gösterdiği o tebessümle öylece kaldı biraz.Gözleri kapanmak üzereydi.Hiç olmadığı kadar yorgundu bu akşam bütün bedeni ve beyni.Toparlamaya çalıştı kendini,farketti ki düşünemiyordu.Düşünceler ışık hızıyla zihnine geliyor ve saniyenin onda birlik bir bölümünde hemen kayboluyordu.