Tesadüfe bakin bugün SIGARA BIRAKMA günüymüs....Arkadas Izmirden Münihe telefon ediyor..

Düşümden tutun beni! Beyaz sayfaların siyah lekelerini kaderim bilmeli ve razı olmalıyım kalemin yazdıklarına. Nokta püskürtmeli bu hayat oysa kaderi sayfa sayfa yazıp italik çizgilerle belirginleştiriyor usulca. Sonra kalın çizgiler gelip ismimi yazıyor düşümün en ortasına, adımı gören cümle, siliyor kendisini düşümden. Ahir cümlelerin evvelki zamanlarında adım ne çok sevilirdi oysa. Üzerine yokluk ilişmezdi hiç, hüzün semtine uğramazdı adımın, cümleler adım sıra dizilmeye can atardı? Heps

Aşk Celladına Son Tebessüm Kursağıma kaçtın Vur ayrılığın sırtına, aşk boğuldu? İçinin idamına ver hükmümü Ölümsüyorum Cellâdımsan Son kez gülümsüyorum Doludizgin koşarken asi bir küheylan gibi Vuslata ramak kala Hercai bir elvedaya takıldı ayaklarım. Gülüşlerim yara aldı? Kana kana, aşka kandırırken kendimi Kanadı sevinçlerim. Sen kaybından can çekişiyorum? Çek dilinin tetiğini Son cümleni sık yüreğime. Bir çoban gibi vurmalısın şimdi beni. (Amerikan usulü?) Zaten artık şahlanamam? Çok yaşa

Pardon......... Biliyorum ...geç oldu.ama bu bir temenni dilerim gerçek olur...... Yeniyılda umut ağacınızdaki yeşil yapraklar hiç sararmasın