Hayde gidelum (final)

Karşımda ki sesin bana kesinlikle yardımcı olacağına emin olduktan sonra meramımı dile getirmeye başladım.

-şimdi ben bu sabah sizin radyonuzu dinliyodum,o sıra bir türkü yayınlanmaya başladı

-evet

-ımm şey şimdi benim sormak istediğim bu türküyü kim söylüyodu

-annadım hangi türküydü hangi kuşakta hangi programda dinnediniz?

-bi saniye

Telefonu elimle kapattıktan sonra ona döndüm,gözgöze geldik.Daha ilkokuldayken öğretmenimin bize anlattığı insana saygıyı,büyüklük taslamamayı,hor görmemeyi,umulmadık kimselerden umulmadık faydalar görülebileceği gerçeğini anlatan aslan ile fare hikayesi geldi birden aklıma.

Hani ormanlar kralı aslan bir gün ormanda yatmış uyuyormuş.Minik bir fare aslanın üzerinde dolaşmaya başlamış.Aslan sinirlenerek fareyi yakalamış,tam öldüreceği sırada fare yalvarmış

-nolur beni öldürme bırak gideyim

aslanın keyfi yerinde karnı tok olduğundan bu seferlik affetmiş fareyi vazgeçmiş öldürmekten salıvermiş.Fare teşekkür etmiş binlerce.gün gelir benim de sana yardımım dokunur demiş.Aslan gülmüş;

-yaw sen minicik bir fare ben koskoca ormanlar kralı aslan.Senin bana ne gibi yardımın dokunur ki.Hadi şimdi bas git beni sinirlendirme demiş

Fare sevinerek uzaklaşmış.Aradan zaman geçmiş,Aslan birgün avcıların kurduğu tuzağa yakalanmış,bağrımış çırpınmış ama bir türlü kurtulamamış.Oradan geçmekte olan fare aslanı görmüş.Hemen tuzağın iplerini kemirerek aslanı bu durumdan kurtarmış.Fare aslana;

-Beni küçük görüp beğenmiyordun ama bak ben de senin canını kurtardım demiş. (aslında ayıp etmiş,bu son sözü söylemeden cool bir şekilde yoluna devam etseydi daha bir devleşirdi gözümde fare.Sonuçta aslandan bir farkı kalmamış yaptığı iyiliği söyleyerek.)

Tuzakta ki aslandan farkı yoktu şimdi onun da..Öyle zavallı,öyle çaresiz bakıyordu ki gözlerime.Acıdım.

-Hangi kuşakta hangi programda saat kaçta dinledin diye sordum.

Cevaplamaya hazırdı,ezber yapan çocuklar gibi bir çırpıda söyledi,sabah kuşağında şu program,saat tam 9:25 sırasıydı 9:30 da olabilir..

Telefondakine döndüm,bu kez daha emindim kendimden,bir güven gelmişti bünyeme bu aslanla fare hikayesi beni kendime getirmişti.Karşı tarafın benden istediği dataları (ba ba ba dataymış :) aynen ilettim.

-sabah kuşağında bikbik programında,saat 9:25 ila 9:30 sularında 'hayde gidelum' türküsü

-Limon hanım biraz bekleteceğim sizi hatta kalın bu iş biraz zor ama yardımcı olmaya çalışacağım

dedi.(Ol tabiki,olmalısın da,işin ne senin,senin orada ki vazifen ne,tabiki böyle mühim konularda dinleyicilerinizin sıkıntılarını gidermek zorundasınız.)

Te allahım ya..Bekliyorum telefonda..O da bekliyor ne olacağını bilmiyoruz ikimizde.İkimizde aynı şeyi düşünüyoruz eminim.Ya bulunmazsa.Yüreğimiz elimizde.Umutsuz bir bekleyiş bu.İnşallah müjdeli haberi verir.Sakinleştirmeye çalışıyorum kendimi,böyle sıkıntılı durumlarda hep yaptığım şeyi yapıyorum.Burnumdan derin nefes alıyorum,hayır hayır karına karına,karını dolduracağız havayla,bak şöyle;

Burnunuzdan yavaş bir şekilde ama alabildiğinizce çok nefes alın. Sonra yine yavaş bir şekilde ağzınızdan verin ve bunu iki kere daha tekrarlayın. Şimdi de burnunuzdan nefes almaya başlarken ağır ağır dörde kadar sayın. Nefesi vermeye başlarken de altıya kadar sayın.Nefes vermeyi, nefes almaktan daha yavaş yaptığınızdan emin olun. Nefes verirken kaslarınızın rahatladığını ve gevşediğini hissedin.Karnınızda hissedin nefesinizi.(farkındaysanız okuduğunuz şu hikayede bir sürü mesaj ve bilgi ile donatıldınız :P)

-limon hanım

-efenim burdayım

-ha limon hanım beklettim kusura bakmayın

-nönemi var efenim size de zahmet oluyor zaten eziliyorum yani bunca işiniz arasında bir de böyle ben (egosunu şişirmek lazım tabi)

-yok yok limon hanım nolcak sanki yapabilceemiz bişiyse niye yapmıyalım yani

-ay girçekten çok iyisiniz yaa (hadi be adam!yiter bu kadar laf cambazlığı söyle şunu!)

-Nevzat Soydan limon hanım.

-Nevzat Soydan

HAYDE-NEVZAT SOYDAN

----- Bilgi: Videonun blogunuzda düzgün görüntülenmesi için çerçeve içine müdehale etmeyiniz. (Bu satır blogda görünmez)