Her zaman haklı olan anneme..

Yuvayı yapanın dişi kuş olduğu,olması gerektiği bilinen bir gerçektir..

Annelerin de bu kuşlara yakın tavırlar sergilemesi aileyi aile yapan önemli unsurlardan biridir..

Anne tutumludur..
Paranın değerini bilir..
Savurganlığa feci kızar..
Ve bu hususta tüm anneler haklıdır..
Alışveriş esnasında en kaliteli en ucuza alınmalıdır..
En kaliteli en ucuza alma isteği Çin ekonomisinin dünyaya hükmetmesinin temel dayanağıdır.Zaten Çinin bu büyük başarısının altında da anne bilincini iyi algılaması yatar.

Ne var ki kalite pahalıdır.Anne ise ısrarcı.Dolayısı ile alışveriş süresi uzar.Bir ürünün fiyatı uygun gibi görünebilir ama 'ya daha ucuzu varsa?' şüpheciliği dükkan dükkan dolaştırır ve yanında bulunan çocuğunu..
Şuraya da bakalım..Oraya da..

Bir müddet sonra nereye uğradığı unutulup tekrar aynı yere gelindiği de vakidir.

Alışveriş süresi uzadıkça uzadığından anne ile alışverişe çıkan çocukta fiziksel zedelenmenin yanı sıra,abuklanmalar hatta sabuklanmalar görülebilir..

Çocukta alışverişe çıkmanın en belirgin yan etkileri olarak; baş dönmesi,baş ağrısı,mide bulantısı,halsizlik,ağız kuruluğu,titreme,sarsılma,burkulma ve sıvışma isteği görülür.Dolaşma halinin verdiği bitkinlik bir tek anneleri etkilemez sanki.Onlar alışveriş sonlanıp eve gelindiğinde bile enerjiktirler.

Poşetten alınanları çıkarıp,mağazada denedikleri yetmiyormuş gibi bir de evde denerler..Deneme anında mağazada sorulan 'nasıl oldu,nasıl durdu,yakıştı mı,burası pot yapmıyor değil mi vs' soruları tekrar edilir ve çocuğun travmatik çöküşüne eklemeler yapılır..

Vitrinde tüm albenisiyle duran tahrik eden oyuncak misal..
Ya da tuhaf bir kıyafet..Nasıl da edepsiz bir hale getirir çocuğu.
Çocuk inceden yoklar anneyi 'anne alalım mı?' Anne çoğu kez lüzumsuz bulduğundan vitrinde ki 'şeyi' kabul etmez, 'hayır' der.
Çocuk bünyesinde ne oluyorsa artık olmaya başlar.Ayakkabısının altında yere geçen tırnaklar varmışcasına çocuk kendini zemine sabitler.Suratını asar,anne çocuğu kolundan çeker.Annenin direnci daha fazla olduğundan çocuğu sürüklenirken göremeye başlarız.Keskin bir ağlama sesi doldurur her yanı.Çaresiz kalır anne.Bu manzaranın her çaresiz kalan annesinin cümlesi şudur;'dönüşte alırız'

Dönüşte alırız vaadinin genelde fos çıktığı yaygın bir çocuk inancıdır.Çocuk tüm gücünü ortaya döküp kendini yere atarak debelenirse,anne mağlup olur bu mücadelede.
Çocuk mutludur nihayet..Elinde alınmasını istediği saçmalık vardır.Anne surat assa da çocuğun umrunda olmaz.Hedefine ulaşmış,istediğini almıştır.
Nice anne baba çocuğun bu yöntemi ileride 'bana katalitik konvektör al anne' ye taşıyacağını bildiğinden önlem almak amacındadır.Zira her ağladığında çocuğun istediğine ulaşması büyük bir kolaycılıktır..

Kimi annelerin bu durumda 'ne halin varsa gör' kararlılığıyla olay yerinden uzaklaşması,uzaklaşır gibi yapması çocuğu inadından vazgeçirir.En doğrusu da budur esasında. 'Aynısından evde var' çözümü çocuğu ikna edemez.Aslında anne tarafından da bilinmektedir aynısından evde olmadığı.Bunu hepimiz yaşadığı bir diyalogla belirgin hale getirmek icap ederse;

-Annee

-Ne varr??

-Annee kola alicam para versene

-Olmaz

-Ya anne yaaa

-Evde karpuz var onu yersin!

-Bııffff!!

Bariz bir şekilde ortadadır ki karpuz kolanın muadili değildir.Evet karpuzun %98 i sudur ama,asla kola olamaz.Anne mantığı,kolanın yerine karpuzu koymayı sağlamaktadır.Kolanın içilen,karpuzun yenilen kıvamda olduğunu bilen çocuk,annesinin bu ve benzeri önermelerini hatalı bulduğundan çok kere 'aynısından evde var' çözümünü gerçekçi olmadığının farkındadır ve gardını alır.E haklıdır haliyle.

Henüz 2-3 yaşındayken amcan hangisi,teyzen nerede sorularına işaret parmağıyla doğru cevap veren,'düt' deyince işaret parmağıyla arabayı gösteren çocuğunu,'pek akıllı benim yavrum' kıvancıyla ilgiye boğan anne,çocuğunun doğru lego parçalarını birleştirip modeller çıkarmasından mutlu olan anne,kola isteyince çocuk 'karpuz var olmaz' diyorsa,çocuğun bıfflaması kaçınılmaz sondur.

Bııııfffff!!

Hiç bir zaman aynısından evde yoktur,ve hiçbir zaman dönüşte alınmaz..

Devam edecek...